Jan Tooms

Reden van Deelname


Ik ben Jan Tooms 50 jaar jong, samenwonend met Daphne in Petten, 2 dochters (16 en 19).
Ben werkzaam als ICT Beheerder bij DentsuAegis Network in Amsterdam. Naast dit werk ben ik ook in de avonduren werkzaam als Sportinstructeur bij diverse sportscholen.
Ik ben geboren en getogen in Noordwijk dus de bollenstreek is mij zeker bekend.

In de jonge jaren behoorlijk sportief bezig geweest namelijk eerst voetbal (VV Noordwijk) daarna tafeltennis, squash, tennis en het belangrijkste voor mij in de jeugdjaren windsurfen.

Mijn reden om mee te doen:
Juli 2000. Tijdens ziekte van mijn driejarige dochter (leukemie) een lange tijd in het ziekenhuis aanwezig geweest. Wat doe je hier? Niets anders dan zitten en verkeerd eten. Dat merkte ik dus wel. Ondertussen was ook mijn tweede dochter geboren (september 2000).

Oktober 2003. Na een afspraak om een uurtje te gaan squashen was ik binnen 2 minuten volledig buiten adem. Ik had mijzelf voorgenomen om te kiezen tussen twee mogelijkheden namelijk óf niet meer iets aan sport doen óf er iets aan te doen. Ik had gekozen voor dat laatste. Ik ben toen begonnen met hardlopen om zo een beetje conditie op te bouwen. Vroeger had ik hier een enorme hekel aan, maar probeerde het toch.
Dit ging redelijk makkelijk en groeide uit tot het lopen van wedstrijden van 10 tot 15 km. In September 2004 heb ik mijn eerste halve marathon gelopen en hierna volgde er veel meer. In april 2005 heb ik mijn eerste marathon (Rotterdam) gelopen. Half jaar later New York. Hierna volgde er nog meer. Daarnaast uiteraard heel veel minder lange afstanden (10 en 21 km).
In 2009 heb ik een RopaRun team opgezet met diverse collega’s. Dit hebben we in 2010 en 2011 herhaald, maar helaas door faillissement is het team uiteengevallen. Ieder jaar met Pinksteren kriebelt het en denk je aan die leuke tijd, voorbereiding en uiteraard het evenement zelf.

Zo kwam ik in december 2016 op de kerstmarkt in Heemskerk waar een Roparun team stond en waar ik mee aan de praat kwam. Eigenlijk sinds mijn laatste Roparun had ik het lopen links laten liggen doordat ik meerdere sportlessen/uren ging geven. 3 maanden geleden kreeg ik meer tijd en besloot toch weer mijn loopschoenen op te zoeken. Doel hiervan was om heerlijk te genieten van de natuur rond Petten waar we sinds juli 2015 wonen. Ik heb altijd gezegd dat ik op mijn 50stige nog een marathon zou lopen.
Mijn doel is dus even wat anders geworden namelijk Roparun 2017 van Hamburg naar Rotterdam met voor mij een nieuw team.

Heb er zin in al moet ik nog wel flink aan de training, maar ga mijn uiterste best doen om samen met het team de finish te halen en uiteraard een zo groot mogelijk sponsorbedrag op te halen voor mensen met kanker. RopaRun, “Een avontuur voor het leven!”